Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΛΑΣΠΗ

Το γέλιο σου αντηχεί
Σαν πριόνι στο δάσος
Με χτύπησες στην πλάτη
Μα πόνεσε η καρδιά μου
Και έστειλε σήμα στα δάκρυα
Να ζυγίσουν την θλίψη μου
Καίει η άμμος καίει η απόσταση
Γυμνά πόδια περπατούν
Στην αμμουδιά του κόσμου τούτου,
Και μπαρκάρεις μ ένα καΐκι
Σαν καναπέ διθέσιο
Για να μας πείσεις πως γεννήθηκες από νερό και λάσπη

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

ΤΟ ΚΟΣΜΗΜΑ

Περιφρονώ το κόσμημα που μου πούλησες στα βιβλία
Και περιφέρομαι σαν κατσαρίδα του Κάφκα
Στο δωμάτιο των ματιών
Και σε ονόμασα πλάνη.
Πυρηνικοί αντιδραστήρες χαϊδεύουν τα χνώτα μου
Και ένας φακός μεγεθυντικός μου τραυλίζει
Το πείραμα των αιώνων.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Οι ξανθές μέρες που κυλούσαν στην θάλασσα
Μετράνε τα δόντια και αθροίζουν την νιότη μου.
Μην περιμένεις αύριο γιορτή
-στο είχα πει άλλωστε-
Τρεμοσβήνουν σαν άστρα τα μάτια μου
Και τα χέρια μου καίνε σαν σφαίρα.